Διογένης φιλόσοφος “Άνθρωπον ζητώ…”

“Βλέπω πολλούς να ανταγωνίζονται και να τρέχουν απ’ εδώ και από κει, δεν βλέπω όμως κανέναν να αγωνίζεται για την απόκτηση της αρετής…”

Διογένης

Γεννήθηκε στη Σινώπη του Πόντου, αλλά πολύ νέος ήρθε στην Αθήνα όπου έγινε μαθητής του Αντισθένη. Πέθανε το 323 π.Χ στην Κόρινθο την ημέρα που ο Μ.Αλέξανδρος πέθανε στη Βαβυλώνα.

Η παιδεία, έλεγε, για τους νέους είναι σωφροσύνη, για τους φτωχούς πλούτος και για τους πλούσιους στολίδι.

Μια μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι κάποιου σπιτιού. Δεν υπήρχε σ’ όλη την Αθήνα πιο φτηνό φαγητό από ένα πιάτο φακές.
Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές, σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας.
Πέρασε ένας απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε:

«Α, Διογένη! Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος κι αν κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δεν θα ήσουν αναγκασμένος… να τρως συνέχεια φακές».

Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, σήκωσε το βλέμμα και κοιτάζοντας στα μάτια τον πλούσιο συνομιλητή του αποκρίθηκε:
«Α, φουκαρά αδερφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα»!!!

Πίστευε πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη φυσική ζωή και πως μόνο με την αυτάρκεια, τη λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση μπορεί κανείς να την εξασφαλίσει.
Πρέσβευε την απόλυτη αμφισβήτηση των πάντων, απέρριπτε κάθε εξουσία και ζητούσε την απόλυτη ελευθερία του ανθρώπου.

Ας λάβουμε τα εύσημα από τούτους τους ανθρώπους και τουλάχιστον, ας παραδειγματιστούμε από τον τρόπο και στάση ζωής του..

Κωνσταντίνος Ν. Μουρούτης