Ο Άγιος Αλέξανδρος ο εν Πύδνη — Ο βίος και το μαρτύριό του

Ο Άγιος Αλέξανδρος ο εν Πύδνη υπήρξε γενναίος ομολογητής της πίστεως στον Χριστό κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού. Με θάρρος δίδαξε την αλήθεια, υπέμεινε βασανιστήρια και σφράγισε την ομολογία του με μαρτυρικό θάνατο. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 14 Μαρτίου.

Οι Άγιοι του Θεού ήταν άνθρωποι, όπως και εμείς. Όμως, διαφέρουμε στο ότι εκείνοι απαρνήθηκαν τον κόσμο δηλαδή το κοσμικό φρόνημα. Αρνήθηκαν υλικά αγαθά, κοσμικές δόξες και τιμές. Αγωνίστηκαν και με θάρρος ομολόγησαν τον Χριστό. Όπου χρειάστηκε επεσφράγισαν την ομολογία τους με το μαρτύριο.

Ο Άγιος Αλέξανδρος ο εν Πύδνη είναι ένας από αυτούς. Η Πύδνα είναι το παλαιό όνομα του σημερινού Κίτρους της Πιερίας.

Ο Άγιος κληρονόμησε από τους ευσεβείς προγόνους του την ευσέβεια και την αγάπη προς τον Χριστό. Η παράδοση λέγει ότι ήταν συγγενής του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου. Στην δύσκολη εκείνη εποχή, για τους χριστιανούς, δίδασκε την αληθινή θρησκεία και την αποφυγή των θυσιών στα είδωλα. Η διδασκαλία του συνδυαζότανε από σημεία θαυμαστά και για τούτο τον λόγο πολλοί ειδωλολάτρες εγκατέλειπαν τα είδωλα και προσέρχονταν στον χριστιανισμό.

Η δράση αυτή του Αγίου ανησύχησε τους ειδωλολάτρες, οι οποίοι πήγαν στον Μαξιμιανό και τον πληροφόρησαν:

«Γνώριζε βασιλιά ότι στην Πύδνα, τη χώρα, είναι αυθέντης ένας Χριστιανός ονομαζόμενος Αλέξανδρος… και κινδυνεύει να γυρίσει όλους τους ανθρώπους στην πίστη του Χριστού».

Οι πληροφορίες αυτές τάραξαν τον Μαξιμιανό και διέταξε ένα χιλίαρχο να φέρει μπροστά του τον Αλέξανδρο. Ο αυτοκράτωρ απευθύνθηκε στον Αλέξανδρο στην αρχή με τρόπο γλυκό για να τον καλοπιάσει και στο τέλος τον απείλησε.

Φυσικά, ο Αλέξανδρος δεν φοβήθηκε και με θάρρος του απαντά:

«Κράτιστε βασιλιά, γνώριζε καλά ότι εγώ… είμαι Χριστιανός, στρατιώτης και δούλος του Σωτήρος μου Ιησού Χριστού.»

Αυτά και πολλά άλλα είπε ο Άγιος που έκαναν τον αυτοκράτορα να θαυμάσει την αφοβία του. Διέταξε να κλειστεί σε φυλακή και για τρεις ημέρες να του στερήσουν νερό και τροφή.

Την τέταρτη ημέρα ο Άγιος με μεγαλύτερο θάρρος επαναλαμβάνει τα ίδια και παρόμοια λόγια στον αυτοκράτορα. Θαυμάζουν όλοι την γενναιότητα του Αγίου αλλά, παρά ταύτα, βασανίζεται και κλείνεται πάλι φυλακή.

Μετά από πέντε ημέρες οδηγείται πάλι στον αυτοκράτορα όπου και πάλι ομολογεί την ακλόνητη και αμετακίνητη πίστη του στον Χριστό. Σε απάντηση των παροτρύνσεων των ειδωλολατρών να θυσιάσει στα είδωλα ανατρέπει την τράπεζα των σπονδών.

Δεν υπάρχει άλλη λύση για τον αυτοκράτορα: διατάζει τον αποκεφαλισμό του Αγίου.

Ο Άγιος έπλυνε τα χέρια του και προσευχήθηκε στον Θεό για να τον ευχαριστήσει για την τιμή με την οποία τον αξιώνει. Ο δήμιος μένει εμβρόντητος από οπτασία που βλέπει αλλά εκτελεί την διαταγή.

Ο αυτοκράτορας, μετά τον αποκεφαλισμό, βλέπει τέσσερεις αγγέλους να παραλαμβάνουν την ψυχή του Αγίου. Παραδίδει το ιερό σώμα του Αγίου στους Χριστιανούς, οι οποίοι το ενταφίασαν με τις πρέπουσες τιμές. Ο Θεός αντάμειψε τον Άγιο με τη δωρεά της θαυματουργίας.

Εορτή του Αγίου

Η μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου εορτάζεται στις 14 Μαρτίου, ημέρα του μαρτυρίου του, αλλά μετατίθεται λόγω της Μ. Τεσσαρακοστής.

Στην Πιερία, όπου ανήκει η Πύδνα, η μνήμη του εορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή των Νηστειών.

Απολυτίκιον

Θείου Πνεύματος, την πανοπλίαν, διά πίστεως, ενδεδυμένος, εν αθλήσει διαπρέπεις Αλέξανδρε∙
και εν τη Πύδνη τελέσας τον δρόμον σου, μαρτυρικής ηξιώθης λαμπρότητος.
Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός