Την πανεύφημον νύμφην Χριστού, Αγία Αικατερίνη υμνήσωμεν

25 Νοεμβρίου – Μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης

Η Αγία μας Εκκλησία αποκαλεί την Αγία Αικατερίνη «πανεύφημον νύμφην Χριστού».
Τίτλος σπάνιος και μοναδικός∙ δεν απονέμεται εύκολα ούτε απευθύνεται σε άλλη Αγία με αυτόν τον τρόπο.
Με ταπεινότητα επιχειρούμε να δούμε γιατί η Εκκλησία τιμά την Αγία με αυτόν τον ξεχωριστό χαρακτηρισμό.

Πλούτος, σοφία και αρετή

Η Αικατερίνη γεννήθηκε σε αριστοκρατική και εύπορη οικογένεια. Κόρη του άρχοντα Κώνστα, ξεχώριζε για την:

εξαιρετική ομορφιά,
ευγενική καταγωγή,
βαθιά μόρφωση.

Σπούδασε φιλοσοφία, γεωμετρία, ιατρική, την αρχαία ελληνική και λατινική γραμματεία και μιλούσε πολλές γλώσσες της εποχής.
Ήταν περιζήτητη νύφη, όμως η καρδιά της ήταν αφιερωμένη στον Χριστό.

Ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη και έλαβε το όνομα Αικατερίνη, που σημαίνει «αιέν καθαρινά» – «πάντα καθαρή».

«Βρείτε μου έναν ίσο…» – Η αναζήτηση του τελείου Νυμφίου

Όταν οι γονείς της την πίεσαν να παντρευτεί, η Αγία απάντησε με λόγια που αποκάλυπταν το ύψος του φρονήματός της:

«Βρείτε έναν νέο που να με ξεπερνά στην ευγένεια, στον πλούτο, στη σοφία και στην ομορφιά.
Αν του λείπει κάτι απ’ αυτά, δεν είναι άξιος για μένα».

Η μητέρα της την οδήγησε στον πνευματικό της, έναν σοφό ασκητή. Εκείνος της μίλησε για έναν Νυμφίο που υπερέχει σε κάθε αρετή:

ομορφιά που υπερβαίνει τη λάμψη του ήλιου,
σοφία που κυβερνά τα σύμπαντα,
πλούτος ανεξάντλητος,
ευγένεια ουράνια και άφθαρτη.

Η Αικατερίνη νόμισε ότι επρόκειτο για επίγειο άρχοντα. Τότε ο γέροντας της έδειξε εικόνα της Παναγίας με το Θείο Βρέφος και της ζήτησε να προσευχηθεί όλη νύχτα.

Το όραμα – Η μυστική μνηστεία

Κατά την προσευχή της είδε την Παναγία με τον Χριστό. Το Θείο Βρέφος όμως στρέφει το πρόσωπο αλλού λέγοντας:

«Είναι σκοτεινή και άσχημη. Δεν πρέπει ακόμη να με δει, γιατί στερείται της αληθινής γνώσεως».

Με τη διδασκαλία του γέροντα η Αικατερίνη βαπτίζεται και αναγεννάται πνευματικά.
Το επόμενο όραμα είναι θείο δώρο: ο Χριστός κοιτά με ιλαρότητα την Αγία και λέγει:

«Τώρα έγινε ένδοξη, πάνσοφη, ευγενής και καθαρή.
Επιθυμώ να τη λάβω για αιώνια και άφθορη νύφη μου».

Ο Κύριος της δίνει ένα δαχτυλίδι αρραβώνος, σύμβολο της ουράνιας μνηστείας.
Από εκείνη τη στιγμή η καρδιά της αιχμαλωτίστηκε από τον θείο έρωτα.

Ενώπιον του Μαξεντίου – Θάρρος και ομολογία

Επί Μαξεντίου η Αγία παρουσιάζεται μπροστά στον βασιλιά ζητώντας να σταματήσει ο διωγμός των Χριστιανών.
Λαμπρή στη σοφία και ανδρεία, ομολογεί τον Χριστό και κατακρίνει την ειδωλολατρία.

Ο βασιλιάς, αδυνατώντας να την νικήσει με λόγια, προκαλεί δημόσια συζήτηση:

Μία νεαρή γυναίκα
ενάντια σε 50 ή κατ’ άλλους 150 ειδωλολάτρες φιλοσόφους.

Με τη χάρη του Θεού η Αικατερίνη κατατρόπωσε τους σοφούς, οι οποίοι τελικά πίστεψαν στον Χριστό και μαρτύρησαν.

Φυλάκιση, θαύματα και νέοι μάρτυρες

Ο Μαξέντιος φυλακίζει την Αγία. Εκεί την επισκέπτονται:

η σύζυγός του Φαυστίνα
ο στρατοπεδάρχης Πορφυρίων
και 200 στρατιώτες.

Όλοι τους πιστεύουν στον Χριστό και υφίστανται μαρτυρικό θάνατο.
Η Αγία, μέσα στη φυλακή, τρεφόταν με ουράνια τροφή που της έφερνε περιστέρι κατά Θεία εντολή.

Το μαρτύριο – Ο άγγελος και ο τροχός

Ο βασιλιάς δοκιμάζει κολακείες και απειλές, χωρίς αποτέλεσμα.
Τελικά διατάζει το φρικτό βασανιστήριο του τροχού με τα μαχαίρια.
Ένας Άγγελος Κυρίου συντρίβει τον τροχό και λύνει την Αγία.

Ο Μαξέντιος, παραλογισμένος, διατάζει τον αποκεφαλισμό της Φαυστίνας.
Λίγο αργότερα αποκεφαλίζει και τον Πορφυρίωνα με τους στρατιώτες του.

Το τέλος της επίγειας ζωής – Η αρχή της αιωνιότητας

Στις 25 Νοεμβρίου του 307, η Αγία οδηγείται στον τόπο του μαρτυρίου.
Με ευγνωμοσύνη προσεύχεται:

«Κύριε Ιησού Χριστέ, κράτησε αθέατο το σώμα μου
και πρόσφερε τα συμφέροντα αιτήματα σ’ όσους Σε επικαλούνται».

Ο δήμιος την αποκεφαλίζει και η Αγία Αικατερίνη λαμβάνει το στεφάνι της δόξας.
Οι άγγελοι μετέφεραν το τίμιο σώμα της στο Όρος Σινά, όπου μέχρι σήμερα τιμάται.

Προστάτις και μεσίτρια

Η Αγία Αικατερίνη τιμάται ως προστάτιδα:

των μηχανικών,
της παλαιάς Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής,
της Σητείας Κρήτης,
της πόλεως Κατερίνης, όπου φυλάσσεται απότμημα του ιερού λειψάνου της.

Κάθε χρόνο τελούνται πολυήμερες λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν της.

Απολυτίκιον (Ήχος πλ. α’)

Την πανεύφημον νύμφην Χριστού υμνήσωμεν,
Αικατερίναν την θείαν και πολιούχον Σινά,
την βοήθειαν ημών και αντίληψιν·
ότι εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούς των ασεβών
του Πνεύματος τη μαχαίρα,
και νυν ως μάρτυς στεφθείσα,
αιτείται πάσι το μέγα έλεος.

Κοντάκιον (Ήχος γ’)

Την σοφίαν άνωθεν κομισαμένη του Λόγου,
των ρητόρων ήλεγξας τας φληναφίας ευτόνως·
κάλλεσι της παρθενίας ωραισμένη,
αίμασι της μαρτυρίας πεποικιλμένη·
διά τούτο σε ως νύμφην, Αικατερίνα, Χριστός προσήκατο.