Κατηγορία Ελλάδα

Αν κάνουμε μια μικρή έρευνα στην ελληνική κοινωνία, θα διαπιστώσουμε ότι παντού υπάρχουν οι ίδιες φωνές θλιβερής διαπίστωσης: Δεν υπάρχει κράτος! Δεν δουλεύει τίποτε! Καμία εμπιστοσύνη! Παντού «λαμογιά και αρπαχτή»! Διεθνής απομόνωση! Τουρκοφοβία! Δεν υπάρχει μέλλον!

Έχω ξαναγράψει άπειρες φορές ότι οδεύουμε προς μια τεχνο-φεουδαρχία, που όμοιά της δεν έχει ξαναζήσει η ανθρωπότητα. Βγαλμένη από τις φαντασιώσεις των χειροτέρων τυράννων της ιστορίας.

Η συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετική θρησκευτική, πολιτισμική, κοινωνική και ιδεολογική κουλτούρα παρουσιάζεται ως μια εξαιρετικά δύσκολη πρόκληση, που μοιάζει ανέφικτη.

Δεν θα μείνει δάσος για δάσος στην πατρίδα μας! Δεν θα αφήσουν πράσινο για πράσινο! Οι φωτιές θα είναι βαλτές κι από μέσα αλλά κι απέξω!

Μια ανθρωπότητα που αποξενώνεται από τον Θεό, παρασυρόμενη από το δόγμα των ολίγων, της υποτιθέμενης «ελίτ», που φαίνεται να ζει με το μανιφέστο: «Φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν»

Η αθεΐα και ο μηδενισμός σπρώχνουν τους ανθρώπους σε έναν κόσμο χωρίς νόημα, ενώ ο υλισμός εντείνει την κενότητα και την ανισότητα. Η παραδοσιακή οικογένεια καταρρέει, αφήνοντας τους ανθρώπους απομονωμένους.